Blog

Van stappenteller naar stekenteller

Van stappenteller naar stekenteller

Iedereen wil graag gezond en fit zijn...en blijven. Een paar maanden geleden was mijn
stappenteller daarvoor een prima item om dat in de gaten te houden. Ik maakte met mijn hond elke
dag een heerlijk rondje richting een watertoren. Daar een stuk door het park en zo weer terug.
Eenmaal thuis stond mijn stappenteller dan al over de helft van mijn ingestelde einddoel.
Heerlijk, dat gevoel om gezond bezig te zijn....ik blij en mn hond blij!

Toen kwam dat virus, wat in no-time de hele wereld op z’n kop zette. Het virus wat er voor
zorgde dat zomaar een ontspannen rondje met de hond niet zo gewoon meer was.
Adviezen van hoger hand om zoveel mogelijk thuis te blijven en sociale contacten zoveel als
mogelijk te beperken. En dat laatste vind ik er behoorlijk inhakken.

Vooral het contact met familie en vrienden....het was zo gewoon om gezellig even aan te wippen.
Het niet meer kunnen oppassen en knuffelen met de kleinkinderen vind ik persoonlijk het grootste
gemis. ☹️

Omdat ik, van meerdere kanten, tot de risicogroep hoor is mijn dagelijkse rondje met de hond over
genomen doen manlief.....zo ook de boodschappen. Een keer in de week haalt hij de nodige
voorraad in huis. Alles volgens het briefje. Het briefje wat in de dagen daarna weer aangroeit tot
opnieuw een week-lijst. Waar ik eerder wel een paar keer per week de supermarkt bezocht, is het
nu voor een hele week duidelijk wat we kunnen eten.

Plannen is het nieuwe leven! Zo zit t ook met de voorraad garen. 
Ik moet nu bedenken....waar ben ik mee bezig? (Heb verschillende projectjes liggen)
Heb ik daarvoor nog genoeg garen. Hoe is het met de voorraad kleurtje van het katoen.
En daar zit ik dan! Met m’n haakwerk in de tuin. Want als compensatie voor al die ellende heeft
moeder natuur er wel voor gezorgd dat het prachtig weer is. De zon schijnt volop en de zelf
opgelegde quarantaine wordt hiermee zeker wat verzacht.

Na een elftal Corona-beertjes en wat reserve spelers begonnen met een zomers truitje.
Het haakt heerlijk weg en al hakend bedenk ik hoe fijn het zal zijn als ik straks, als het weer
verantwoord is, weer met m’n hond kan gaan lopen. Hoe ik op de fiets kan stappen om bij de
kinderen en kleinkinderen langs kan gaan. Zelfs een rondje supermarkt lijkt nu een uitje om maar
uit te kijken.

En natuurlijk weer ons wekelijkse haakkluppie....ik mis de meiden, ik mis het gezellig samen bezig
zijn met onze hobby. Maar het komt goed.....we moeten dit nog even volhouden!

Ik heb diepe bewondering voor al die gene die nu heel hard werken om iedereen hier gezond door
heen te loodsen dus tot die tijd blijf ik veilig thuis en haak ik heel wat steken weg.

Alleen jammer dat je van steken toch minder fit blijft dan van stappen.

Tot de volgende haak,
Moon

Abonneer je op dit blog d.m.v. e-mail

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Voeg je bij 1.615 andere abonnees